Ρεπορτάζ: Τσέγκα Μαρία

Το Μοναστήρι της Παναγίας της Γοργοεπηκόου βρίσκεται στη Μάνδρα Αττικής, στην κορυφή της οροσειράς, με θέα τη θάλασσα της Ελευσίνας. Αν και η μονή βρίσκεται τόσο κοντά στην «τρέλα» της πόλης, όποιος την επισκεφθεί μπορεί να ηρεμήσει και να γαληνεύσει. Να αντιληφθεί την ιερότητα του χώρου και με ευλάβεια να προσευχηθεί στη Μεγαλόχαρη και να ζητήσει τη λύτρωση για ότι τον απασχολεί. Και η Παναγιά η Γοργοεπήκοος –όπως λέει και το όνομά της- γρήγορα θα ακούσει και θα προστρέξει.
Το Άγιο Εικόνισμά της θαυματουργής Παναγίας Γοργοεπηκόου, αγιογραφήθηκε στο Άγιο Όρος  πριν το 1900. Η Παναγία κρατάει «το θείο βρέφος στην αγκαλιά της σαν σε θρόνο χερουβικό, με ιλαρό το προσωπό της, με γλυκυτάτους οφθαλμούς και ένα αμυδρό μειδίαμα στα χείλη».  Την εικόνα αγόρασε από το Άγιο Όρος μία οικογένεια από τη Σμύρνη και σαν πολύτιμη κληρονομιά πέρασε από γενιά σε γενιά και τελικά έφτασε στα χέρια της Ιφιγένεια Αναπλιώτου λίγο πριν καταστροφή της Σμύρνης.

Το πρώτο θαύμα
Ήταν το 1907 όταν η θαυματουργή εικόνα έκανε το πρώτο της θαύμα. Η Ιφιγένεια ήταν βρέφος στην κούνια στον πάνω όροφο του σπιτιού και οι γονείς της γευμάτιζαν στον κάτω. Ξαφνικά οι γονείς άκουσαν έναν δυνατό θόρυβο και έτρεξαν πάνω για να δουν τι συμβαίνει. Έκπληκτοι είδαν πως η εικόνα είχε κατέβει από το εικονοστάσι που ήταν στο δωμάτιο και είχε σταθεί όρθια στα κάγκελα της κούνιας, την ώρα που το βρέφος κοιμόταν ήσυχο. Αμέσως, φώναξαν έναν ιερέα και έκανα κατανυκτική παράκληση στην Παναγία. Αυτό το γεγονός έγινε στις 8 Σεπτεμβρίου, γι’ αυτό και κάθε χρόνο από τότε, την ίδια ημέρα έκαναν στο σπίτι τους αγρυπνία.

 

Το ταξίδι στην Ελλάδα
    Με το διωγμό του 1922 αναγκάστηκε να φύγει από τη Σμύρνη και η οικογένεια της Ιφιγένειας. Το πρώτο που φρόντισαν να πάρουν μαζί τους ήταν βέβαια η θαυματουργή εικόνα, την οποία τύλιξαν ευλαβικά σε ένα άσπρο μαντήλι και την έφεραν μαζί τους ως ιερό κειμήλιο έως την Μυτιλήνη και από εκεί μετά από χρόνια στην Αθήνα. Τα θαύματα συνεχίστηκαν και τα επόμενα χρόνια. Ήταν 8 Σεπτεμβρίου κάποια χρόνια μετά την άφιξη στην Ελλάδα, όταν έπιασε φωτιά το δωμάτιο που φύλαγε η Ιφιγένεια την εικόνα. Όλα κάηκαν εκτός από την Παναγία που έμεινε άθικτη ανάμεσα στις φλόγες!

Το Ιστορικό της μονής
Τέσσερις μοναχές, κατά τη θεια βούληση όπως αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων,  ξεκίνησαν να χτίσουν ένα μοναστήρι – ησυχαστήριο που επιθυμούσαν να το αφιερώσουν στην Παναγία την Γοργοεπήκοο. Τον Ιανουάριο του 1965 συγκεντρώθηκαν και έμειναν προσωρινά στο σπίτι της μίας στα Μελίσσια, προκειμένου να βρουν έναν κατάλληλο τόπο για να χτίσουν το μοναστήρι τους. Ύστερα από αρκετή αναζήτηση βρήκαν ένα οικόπεδο που τους άρεσε στο Καπανδρίτι. Αν και έδωσαν προκαταβολή, η Παναγία ήθελε αλλού τη μονή της.
    Μια από τις επόμενες ημέρες επισκέφθηκε τις τέσσερις κοπέλες η Ιφιγένεια Αναπλιώτου. Αφού  συζήτησαν για την υπόθεση που τις επισκέφθηκε, τους είπε πως έπρεπε να πάει στην εκκλησία για να πάρει μια εικόνα της που την είχε πάει για τους Χαιρετισμούς, γιατί όπως είπε, είχε μαθευτεί πως είναι θαυματουργή και της την ζητούσαν από την εκκλησία. Οι 4 κοπέλες ρώτησαν στη Χάρη ποίας Παναγίας είναι η εικόνα. Και όταν εκείνη απάντησε στη χάρη της Γοργοεπηκόου τα κορίτσια συγκινήθηκαν και ζήτησαν αν μπορούν να την έχουν, αφού στη χάρη της θέλανε να κάνουν το μοναστήρι. Ευγενικά όμως η Ιφιγένεια το αρνήθηκε και έφυγε. Αυτά έγιναν τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς -1965- όμως, τα κορίτσια την παρακάλεσαν να τους δώσει για λίγο την εικόνα να την βγάλουν φωτογραφία γιατί θα θελαν να κάνουν την πρώτη τους υπαίθρια Λειτουργία στο Καπανδρίτι. Και η Ιφιγένεια τους αποκρίθηκε να την κρατήσουν γιατί όπως είπε: «Πάντα ήθελα να Της χτίσω μια εκκλησία, αλλά δεν νομίζω πια να τα καταφέρω».
    Η Λειτουργία αυτή όμως, δεν έγινε ποτέ από διάφορα εμπόδια. Μια γυναίκα μάλιστα, τους είπε πως δε θα χτιζόταν εκεί το μοναστήρι, γιατί το είδε στον ύπνο της και θα γινόταν πάνω σε οροσειρά. Μετά λοιπόν, από πολλά εμπόδια, σκέφτηκαν πως ίσως θα έπρεπε να το έχτιζαν τελικά στην Μάνδρα, γι’αυτό και μαζί με τους δύο δικηγόρους, το διοικητή της αστυνομίας  Κηφισιάς και τη γυναίκα αυτή, πήγαν στη Μάνδρα και εκείνη όταν αντίκρισε από μακριά το βουνό αναφώνησε ότι εκεί της υπέδειξε η Παναγιά να γίνει το μοναστήρι. Ανέβηκαν με πολύ κόπο στην κορυφή. Η θέα και η ηρεμία τους άρεσε πολύ, όμως ο τόπος γύρω ήταν απότομος, κρημνώδης, δύσβατος, άνυδρος, όλο πέτρα, βράχια και θάμνους. Μη γνωρίζοντας τι να αποφασίσουν, ζήτησαν από την Παναγία να τους υποδείξει σε ποια από τις δύο περιοχές να χτίσουν τελικά το μοναστήρι και με θεϊκό σημάδι στην ηγουμένη των τεσσάρων κοριτσιών επέλεξαν τελικά τη Μάνδρα.
Αμέσως ήλθαν σε επαφή με τον ιδιοκτήτη του οικοπέδου και ο αείμνηστος Νικόλαος Σταμίδης προσέφερε δωρεά 25 στρεμμάτων. Στις 25 Μαρτίου ανέβηκαν όλοι μαζί και έστησαν ένα Πρόχειρο Προσκυνητάρι της Παναγίας. Αρχικά κάθε ημέρα πήγαιναν από τα Μελίσσια στη Μάνδρα και σκαρφάλωναν έως την κορυφή, όπου μόνες τους πάλευαν να ανοίξουν δρομάκι για να χτιστεί στη συνέχεια το μοναστήρι. Τις Κυριακές βέβαια πήγαιναν και 20-30 άτομα από την περιοχή και βοηθούσαν.

Να μου δώσεις και την άλλη μισή κάπα
 Ο Γιώργος Λιάσκος, κάτοικος της περιοχής, είχε δει στα 16 του χρόνια μια καλόγρια (την οποία έβλεπαν συχνά στην κορυφή και άλλοι τσέλιγκες και εργάτες που χτυπούσαν πεύκα για ρετσίνι) η οποία του είπε πως θέλει όταν έρθει η ώρα να της δώσει και την άλλη μισή κάπα. Ο Γιώργος Λιάσκος, λοιπόν, όταν είδε τις τέσσερις κοπέλες θυμήθηκε τα λόγια της καλόγριας και κατάλαβε τι εννοούσε. Έτσι, πήγε στις καλόγριες και τους είπε: «Τώρα έχετε το μισό οικόπεδα από το Βορρά. Εγώ θα σας δώσω το άλλο μισό από το Νότο.»
Έφτιαξαν αρχικά ένα μικρό εκκλησάκι και εγκαταστάθηκαν εκεί στις 18 Δεκεμβρίου 1966. Στην αρχή δεν ανέβαιναν προσκυνητές, αλλά σιγά σιγά πήγαιναν συχνότερα άνθρωποι που λέγανε ότι είδαν την Παναγία στον ύπνο τους να τους λέει οτι «είμαι εγώ που μένω εκεί πάνω. Η καινούρια στα μεταλλεία του Σκαλιστήρη. Η Μαρία μητέρα του Μανώλη. Ελάτε!  Γιατί δεν έρχεστε να με δείτε;»
    Αν και ζούσανε μόνες τους στην ερημιά, είχαν την Παναγία προστάτη τους και φύλακα. Κάθε πρωί στον Όρθρο στο «Πάσα πνοή» και κάθε Εσπερινό στο «Κατευθυνθήτω η προσευχή μου» η εικόνα χτυπούσε σαν με ένα πετράδι για να δείχνει ότι ήταν εκεί.
Ύστερα από πολλά εμπόδια, ο Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος ζήτησε ένα σχέδιο της Μονής και προχώρησε στην υπογραφεί του Διατάγματος της Ιδρύσεως της Ιεράς Μονής της Γοργοεπηκόου με βασιλική βούλα και άδεια της ιδρύσεώς της το 1972. Στις 6 Αυγούστου 1971 έβαλαν το θεμέλιο λίθο του Μοναστηριού, στις 23 Σεπτεμβρίου 1973 έγιναν τα εγκαίνια από το Σεβασμιότατο Μητροπολίτη και μπήκαν μέσα οι μοναχές και έγινε Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός και Αγιασμός. Στις 29 Οκτωβρίου 1978 θεμελιώθηκε ο καθολικός ναός της μονής  από το Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Μεγάρων και Σαλαμίνος κ.κ. Βαρθολομαίο και 7 Σεπτεμβρίου του 1982 έγιναν τα «Θυρανοίξια».

Το πρώτο εκκλησάκι όπου έμεναν οι μοναχές, έως ότου να χτίσουν το μοναστήρι.

Όσο και αν φαντάζει απίστευτο, ο Χαράλαμπος ή "Μπάμπης ο φλου" όπως είναι γνωστός, από τα Εξάρχεια και το τραγούδι του Παύλου Σιδηρόπουλου, βρίσκεται σήμερα στο Αγιο Ορος! Πρόκειται πια για τον μοναχό Προκόπιο που ζει μαζί με 5 ακόμα μοναχούς σε ένα κελί μέσα στα δάση του Αθωνικής Πολιτείας, κοντά στην περιοχή Καψάλα.

Για δύο και πλέον δεκαετίες Ελληνες και ξένοι δημοσιογράφοι αναζητούσαν τον περίφημο "Μπάμπη τον Φλου", καθώς γνωρίζανε όλοι ότι επρόκειτο για υπαρκτό πρόσωπο και ότι οι στίχοι του τραγουδιού ήταν απλά η ... ζωή του.

Το tilegrafima.gr τον εντόπισε και με συγκίνηση μίλησε για την ιστορία αυτού του τραγουδιού, ενώ "έσπασε σε λιγμούς"  για τον Παύλο Σιδηρόπουλο που υπήρξε επιστήθιος φίλος του και ζούσαν την έντονη ζωή στα Εξάρχεια.
Δείτε το βίντεο που ακολουθεί:

 

Υλικά
Για τη ζύμη
1/ 2 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κούπα νερό χλιαρό
1 κουτ. γλυκού αλάτι
1/2 κουτ. γλυκού ζάχαρη
1/4 κούπας ελαιόλαδο
1 φακελάκι ξερή μαγιά

Για τη γέμιση
2-3 μεγάλες πατάτες
1/4 κούπας ελαιόλαδο
2/3 φρέσκα κρεμμύδια ή ένα πράσο
2 κουτ. σούπας μαϊντανό
2 κουτ. Σούπας άνηθο  
αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση
Ανακατεύουμε τα υλικά για τη ζύμη (εάν χρειαστεί προσθέτουμε και άλλο αλεύρι) και την αφήνουμε σε ζεστό μέρος να φουσκώσει. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις βράζουμε για περίπου μισή ώρα. Στη συνέχεια τις λιώνουμε σε ένα μπολ με ένα πιρούνι. Σε μια μικρή κατσαρόλα ζεσταίνουμε το λάδι, σοτάρουμε το κρεμμύδι ή το πράσο και προσθέτουμε την πατάτα, το μυρωδικό, αλάτι και πιπέρι. Αφήνουμε το μίγμα να κρυώσει.
Ανοίγουμε τα φύλλα και με ένα ποτήρι κόβουμε στρογγυλά φυλλαράκια. Σε κάθε φυλλαράκι βάζουμε μία κουταλιά από το μείγμα και το κλείνουμε πολύ καλά. Όταν τα ετοιμάσουμε, τα αφήνουμε λίγη ώρα να φουσκώσουν και τα τηγανίζουμε σε καυτό λάδι.

Το Μυστικό της συνταγής
Για πιο ωραία πιροσκί, βγάλτε τα από το τηγάνι με τρυπητή κουτάλα και βάλτε τα σε απορροφητικό χαρτί για να φύγει το περιττό λάδι.

Υλικά Συνταγής

1 πακέτο χωριάτικο φύλλο «κιχί» με καλαμποκάλευρο της alfa  6 αυγά (ή 4 αν προτιμάτε) 3 ½ φλ. γάλα φρέσκο 1/2 φλ. ελαιόλαδο  λίγο αλάτι  πιπέρι 200 γρ. κεφαλογραβιέρα 600 γρ. φέτα βαρελίσια σκληρή 1/4 φλ. ελαιόλαδο για τα φύλλα

Εκτέλεση

Θα χρησιμοποιήσουμε ένα ρηχό ταψί για πίτα, 40 ή 42 εκατοστών και θα ψήσουμε στην κάτω σχάρα. Λαδώνουμε το ταψί και προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180C στις αντιστάσεις.

Σε μπολ χτυπάμε τα αυγά με σύρμα. Προσθέτουμε το γάλα και το ελαιόλαδο. Τα χτυπάμε λίγο. Προσθέτουμε λίγο αλάτι και πιπέρι. Θρυμματίζουμε τα τυριά. Ανοίγουμε το φύλλο, στρώνουμε 2 φύλλα κάτω, ραντίζουμε με περίπου 3/4 φλ. μείγμα γάλα – αυγό και πασπαλίζουμε με τα τυριά την επιφάνεια. Στρώνουμε το τρίτο φύλλο, ραντίζουμε με 3/4 φλ. μείγμα γάλα-αυγό και πασπαλίζουμε με τα τυριά. Καλύπτουμε με το 4ο και το 5ο φύλλο, ακολουθώντας την ίδια διαδικασία.

Ραντίζουμε δηλαδή με το υγρό μείγμα και πασπαλίζουμε, ενδιάμεσα, με τα υπόλοιπα τυριά. Γυρνάμε τις άκρες των φύλλων προς τα μέσα, πάνω στην πίτα. Τέλος, καλύπτουμε την πίτα με το τελευταίο φύλλο. Τρυπάμε την επιφάνεια με πιρούνι, χωρίς να φτάσουμε στη βάση. Περιχύνουμε με το υπόλοιπο μείγμα γάλα-αυγό και ραντίζουμε με το υπόλοιπο ελαιόλαδο. Ψήνουμε για περίπου 1 ώρα και 10′, μέχρι να ροδίσει καλά η πίτα.

Tip

Για μεγαλύτερη απόλαυση και περισσότερο τραγανή πίτα, το τελευταίο 20′ γυρνάμε στην κάτω αντίσταση μόνο. Ποτέ μην ψήνετε τις πίτες σε πυρίμαχα σκεύη και πάντα να προτιμάτε αυθεντική, σκληρή φέτα. Ποτέ μαλακή, με υγρασία. Εάν δεν έχετε τόσο μεγάλο ταψί, τότε ελαττώστε το μείγμα κατά 2 αυγά. Να ξέρετε ότι οι ωραίες, αυθεντικές πίτες, ποτέ δεν ξεπερνούν σε πάχος τα 3 εκατοστά.

http://www.argiro.gr/recipe/fantastiki-turopita-tis-petheras-mou-2/

"Κάποια στιγμή στον Ουρανό, ζήτησε ο Θεός από τους αγγέλους, να του φέρουν το πιο πολύτιμο πράγμα που θα εύρισκαν στη γη.

Οι άγγελοι ξεκίνησαν και έψαξαν παντού. Πολλοί έφεραν πολλά ωραία και πολύτιμα πράγματα. Τρεις άγγελοι όμως, έφεραν τα καλύτερα.

Ο ένας έφερε και απέθεσε στον θρόνο του Θεού ένα ωραιότατο μαργαριτάρι. Ήταν μια σταγόνα ιδρώτα. Είχε πέσει από το μέτωπο κάποιου, που τίμια προσπαθούσε όλη μέρα να ζήσει την οικογένειά του.
- Ωραίο το εύρημα σου, είπε ο Θεός, αλλά υπάρχει κάτι πιο ωραίο από αυτό.

Παρουσιάστηκε τότε ο δεύτερος άγγελος. Αυτός απέθεσε με σεβασμό μπροστά στον Θεό ένα κατακόκκινο ρουμπίνι. Ήταν μια σταγόνα αίμα ενός ήρωα, που είχε πέσει στο πεδίο της τιμής. Οι άγγελοι έμειναν εκστατικοί.
- Υπάρχει κάτι πιο πολύτιμο ακόμη, είπε ο Θεός.

Τότε όλοι στράφηκαν προς το μέρος του τρίτου αγγέλου, που με πολλή ευλάβεια άφησε να κυλήσει στον θρόνο του Θεού ένα αστραφτερό διαμάντι, που όμοιο μ’ αυτό ποτέ δεν είχαν δει.
Ήταν ένα δάκρυ κάποιου αμαρτωλού, που με συντριβή ομολογούσε τις αμαρτίες του στον ιερέα.
- Αυτό είναι το πιο πολύτιμο πράγμα στη γη, είπε τότε ο Θεός."

Αφήγηση από το Γεροντικό

 

Κάνετε like στη σελίδα μας στο Facebook, για να είστε πάντα ενημερωμένοι:

https://www.facebook.com/pages/tsegkanewsgr/248970795252535

Υλικά
10 μικρά φύλλα σφολιάτα (νηστίσιμη)
5κ.γ. ζάχαρη
2 κ.γ. κανέλα
λίγη μαργαρίνη

Εκτέλεση
Βουτυρώνουμε ένα μέτριο ταψί και απλώνουμε τα φυλλαράκια κατευθείαν από την κατάψυξη (χωρίς να τα ξεπαγώσουμε) και ρίχνουμε 1/ 2 κουταλάκι ζάχαρη και λίγη κανέλα σε κάθε φύλλο. Προθερμαίνουμε το φούρνο και ψήνουμε για 20΄ σε δυνατό φούρνο.
Και έτσι απλά, έχετε ένα γευστικότατο, απλό και γρήγορο ελαφρύ νηστίσιμο γλυκό! Τα φυλλαράκια θα έχουν φουσκώσει και η  ζάχαρη με την κανέλα που θα έχουν ψηθεί θα δίνουν μια μοναδική γεύση.

 

Διαβάστε επίσης: Μπακλαβάς  Νηστίσιμο Σταφιδόψωμο  Σοκολατάκια Νηστίσιμα

Η Αγία Γραφή και η Ιερά Παράδοση φιλοξενούν πολυάριθμες μαρτυρίες σχετικά με την ύπαρξη και τη δράση των αγγέλων. Μετά από τη πτώση των πρωτοπλάστων άγγελοι φυλάσσουν το Παράδεισο, άγγελοι διδάσκουν στον Αδάμ τον τρόπο καλλιέργειας της γης, ενώ άγγελοι εμφανίζονται στον Αβραάμ, το Λωτ, κατά την έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο και σε πολλούς από τους προφήτες.

Οι άγγελοι δημιουργήθηκαν πριν από τον υλικό κόσμο, αφού στο βιβλίο της Π.Δ. «Ιώβ» παρουσιάζεται ο Θεός να μιλά και να ομολογεί ότι μόλις δημιούργησε τα άστρα, όλοι οι άγγελοι τον ύμνησαν με δοξολογίες.

Οι άγγελοι έχουν μεγαλύτερες και ανώτερες γνωστικές ικανότητες από τους ανθρώπους. Βέβαια δεν είναι ούτε παντογνώστες, ούτε παντοδύναμοι όπως ο Θεός. Δεν προγνωρίζουν τα μέλλοντα, παρά μόνο αν τους τα αποκαλύψει ο Θεός, ούτε γνωρίζουν τι ακριβώς κρύβεται στην καρδιά κάθε ανθρώπου. Η μετακίνησή τους γίνεται ταχύτατα, αλλά δεν είναι πανταχού παρόντες. Κάθε φορά βρίσκονται σε συγκεκριμένο τόπο, δίχως να γνωρίζουν το τι συμβαίνει αλλού. Η αθανασία τους δεν πηγάζει από τη φύση τους, αλλά επειδή μετέχουν «κατά χάριν» στην αγιότητα του Θεού.
Ένα από τα έργα των αγγελικών δυνάμεων αφορά τη σωτηρία των ανθρώπων. Με αυτό επιφορτίσθηκαν μετά την δημιουργία του ανθρώπου και το επιτελούν με ιδιαίτερη προθυμία και χαρά, αφού κάθε φορά που μετανοεί ένας άνθρωπος για τις αμαρτίες του, πανηγυρίζουν και χαίρονται στον ουρανό.

Ο Άγγελος του κάθε ανθρώπου

Σύμφωνα με τη Χριστιανική πίστη, ο κάθε άνθρωπος που έρχεται στο κόσμο έχει από ένα φύλακα άγγελο. Είναι εκεί τη στιγμή που γεννιόμαστε. Βλέπει την πρώτη αγκαλιά της μητέρας, προσεύχεται συνεχώς προς το Θεό από τη πρώτη στιγμή της ζωής μας. Χαίρεται απίστευτα όταν κάνουμε πράγματα που ευαρεστούν το Θεό. Λυπάται, κλαίει και προσεύχεται για εμάς μπροστά στο θρόνο Του όταν κάνουμε αμαρτίες.

Ο φύλακας άγγελος μας είναι, εκεί, διπλά μας, σε κάθε μας στιγμή, ακούραστος και υπομονετικός. Ποτέ δεν μας εγκαταλείπουν, ακόμα και όταν ο άνθρωπος φεύγει, από αυτή την ζωή, αυτοί συνεχίζουν να παρακαλάνε τον Κύριο για την ψυχή του και ο καλός και αγαθός Θεός, ακούει τα πλάσματα Του, τους αγαπημένους αγγέλους Του.

Στο αρχαιότατο έργο «ποιμήν» του Ερμά, γίνεται λόγος για τον προσωπικό φύλακα άγγελο κάθε ανθρώπου. Αυτός μάλιστα είναι τρυφερός, σεμνός, πράος, διδάσκει στην ανθρώπινη καρδιά τη δικαιοσύνη και το δρόμο προς το αγαθό. Και άλλοι πατέρες της εκκλησίας μας διδάσκουν ότι απαραίτητη προϋπόθεση παραμονής του φύλακα αγγέλου δίπλα στον άνθρωπο, είναι ο άγιος βίος, διαφορετικά απομακρύνεται εξ΄ αιτίας των πονηρών και αμαρτωλών έργων. Ο άγγελος αυτός παρηγορεί στις θλίψεις, βοηθά στους πόνους, συμπάσχει με τον άνθρωπο, τον οδηγεί στη μετάνοια και τον προστατεύει από ορατούς και αόρατους εχθρούς.

Η Ευχή στο φύλακα άγγελο μας είναι από της πιο ωραίες προσευχές, δώρο Θεού για μας, όπως δώρο Του είναι κι ότι τον καθένα μας συνοδεύει κι ένας φύλακας Άγγελος Του.

 

Η ΕΥΧΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΦΥΛΑΚΑ ΤΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΖΩΗΣ
Ἅγιε Ἄγγελε, ὁ ἐφεστὼς τῆς ἀθλίας μου ψυχῆς καὶ ταλαιπώρου μου ζωῆς, μὴ ἐγκαταλίπῃς μὲ τὸν ἁμαρτωλόν, μηδὲ ἀποστῇς ἀπ’ἐμοῦ διὰ τὴν ἀκρασίαν μου. Μὴ δώης χώραν τῷ πονηρῷ δαίμονι κατακυριεύσαί μου τῇ καταδυναστείᾳ τοῦ θνητοῦ τούτου σώματος. Κράτησον τῆς ἀθλίας καὶ παρειμένης χειρός μου, καὶ ὁδήγησον μὲ εἰς ὁδὸν σωτηρίας. Ναί, Ἅγιε Ἄγγελε τοῦ Θεοῦ, ὁ φύλαξ καὶ σκεπαστὴς τῆς ἀθλίας μου ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος, πάντα μοι συγχώρησον, ὅσα σοὶ ἔθλιψα πάσας τὰ ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, καὶ εἰ τὶ ἥμαρτον τὴν σήμερον ἡμέραν. Σκέπασον μὲ ἐν τῇ παρούσῃ νυκτὶ καὶ διαφύλαξον μὲ ἀπὸ πάσης ἐπηρείας τοῦ ἀντικειμένου, ἵνα μὴ ἓν τινι ἁμαρτήματι παροργίσω τὸν Θεόν. Καὶ πρεσβεῦε ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Κύριον, τοῦ ἐπιστηρίξαι μὲ ἐν τῷ φόβῳ Αὐτοῦ, καὶ ἄξιον ἀναδείξαι μὲ δοῦλον τῆς Αὐτοῦ ἀγαθότητος. Ἀμήν.

Αποτελεί μέλος της ΝΟΔΕ Ν.Δ. Μεσσηνίας, ενώ από το 2011 μέχρι σήμερα είναι ειδική σύμβουλος του Δημάρχου Καλαμάτας Παναγιώτη Νίκα σε οικονομικά θέματα του δήμου. Η Ευδοξία Παπαγεωργίου είναι, επίσης, εκλεγμένο μέλος της Συνέλευσης των αντιπροσώπων (Σ.Τ.Α) του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και παράλληλα εκλεγμένο μέλος στο Δ.Σ. του 11ου Περιφερειακού Παραρτήματος Νοτιοδυτικής Ελλάδος.
Από το 2005 μέχρι το 2008 ήταν εκπαιδεύτρια στο Δημόσιο Ι.Ε.Κ. Καλαμάτας σε διάφορα τμήματα, ενώ στο διάστημα 2003 – 2010 ήταν Υπεύθυνη υλοποίησης προγραμμάτων κατάρτισης στο Κ.Ε.Κ. ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ. Από το 2008 έως και  σήμερα ασκεί ελεύθερο επάγγελμα ως σύμβουλος επιχειρήσεων.
Έχει, επίσης διατελέσει:
• Μέλος ΟΝΝΕΔ Μεσσηνίας (2003 – 2010),
• Εκλεγμένο μέλος στο Τοπικό γραφείο Καλαμάτας (2007 -2010),
• Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ (2007 – 2010)
• Εισηγήτρια της Κ.Ε. ΟΝΝΕΔ για θέματα χωροταξίας περιβάλλοντος και δημοσίων έργων (2007 – 2010).
Είναι επίσης:
• Υπεύθυνη γυναικών ΝΟΔΕ (2010)
• Μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Ν.Δ. (2010).

Στη Σκήτη της Αγίας Άννας, ό Μοναχός Προκόπιος από την Καλύβα «Είσόδια της Θεοτόκου» είχε μεγάλη επιθυμία να μάθει μουσικά, για να δοξολογεί κι αυτός το Θεό, όπως και οι άλλοι αδελφοί.

Επειδή όμως ήταν λίγο παράφωνος αποφεύγανε οι Πατέρες να τον μάθουν μουσικά.
Ό αδελφός Προκόπιος είχε χάρισμα από το Θεό λάβει να λέει ακατάπαυστα την ευχή το «Κύριε Ίησοϋ Χριστέ υιέ του Θεού ελέησόν με τον αμαρτωλό» και στο αριστερό του χέρι κρατούσε πάντα το κομβοσχοίνι, το όποιο δεν αποχωριζόταν ποτέ.

Μια μέρα, ήταν πολύ λυπημένος, πού δεν μπορούσε να βρει κανένα για να τον μάθει μουσική και συλλογιζόμενος αυτό το πράγμα, από την πολύ του λύπη, είχε σταματήσει να λέει την ευχή.

Ξαφνικά παρουσιάζεται μπροστά του ένας σεβάσμιος, αλλά άγνωστος σ' αυτόν γέροντας ό όποιος του είπε: «Αδελφέ Προκόπιε, τι έχεις κι είσαι τόσο λυπημένος; τι σε απασχολεί; Ό Προκόπιος του απάντησε: «τι να έχω γέροντα, να, θέλω κι εγώ να μάθω λίγα μουσικά και δε βρίσκεται κανένας να με μάθει, γιατί μου λένε πώς είμαι λίγο φάλτσος». Ό ασπρογένης γέροντας τότε του είπε: «Γι' αυτό κάθεσαι και στενοχωριέσαι καημένε, εγώ θα σε μάθω μουσικά και θα σε κάνω να γίνεις ό καλύτερος ψάλτης του Αγίου Όρους, θα κελαηδάς σαν το καλύτερο αηδόνι, αλλά θέλω κι εσύ να μου κάνεις μια χάρι».

«Δηλαδή τι ζητάς από μένα, του είπε ό Προκόπιος, θέλεις να σε πληρώσω; Εγώ ότι θέλεις θα σου δώσω!». Τότε ό ασπρογένης του είπε: «Ή πληρωμή ή δική μου είναι να πετάξεις από τα χέρια σου αυτό πού λέτε κομποσχοίνι και να πάψεις να λες αυτό πού λέτε ευχή και θα σε μάθω 'γώ, ότι θέλεις».

Ό Μοναχός Προκόπιος άμα άκουσε αυτά κατάλαβε πώς ό φαινόμενος δεν ήταν Μοναχός, άλλα ό παμπόνηρος Δαίμονας, πού ήθελε νά τον κάνει να σταματήσει την προσευχή, και αμέσως έκαμε το σταυρό του και είπε: «Υπάγε οπίσω μου Σατανά παμπόνηρε, δε μου χρειάζονται τα μουσικά σου και οι πονηρές και οι καλοσύνες σου» κι ό Δαίμονας έγινε άφαντος.

Άπ' αυτό μαθαίναμε πόσο ό Διάβολος φοβάται το κομβοσχοίνι, για το οποίο καλά λένε οι Πατέρες ότι είναι το όπλο του χριστιανού κατά του Διαβόλου και την ευχή, ή οποία καίει τον Δαίμονα. Ενώ τους ψάλτες δεν τους φοβάται τόσο και δεν τους υπολογίζει, γιατί, εύκολα με το ψάλσιμο αφαιρούνται από την προσευχή και πέφτουν στον εγωισμό και την υπερηφάνεια!

Ρεπορτάζ: Μαρία Τσέγκα

Μία μοναδική προσκυνηματική εκδρομή για τους Ορθόδοξους, που γίνεται και αυθημερόν για όσους βρίσκονται στην Αττική, είναι αυτή στο μοναστήρι του Αγίου Παταπίου στο Λουτράκι.
Η ηρεμία και η κατάνυξη του χώρου, δίνουν την ευκαιρία σε όλους να προσευχηθούμε και να φύγουμε με μια ευλογημένη γαλήνη. Ειδικά στις δύσκολες ημέρες που περνάμε, που η πίστη μας είναι ένα από τα ελάχιστα στηρίγματα που μας έχουν απομείνει, αξίζει να επισκεφθούμε όλοι τη μονή του Αγίου Παταπίου στο Λουτράκι, προκειμένου να προσκυνήσουμε από κοντά το άφθαρτο ιερό λείψανο του Οσίου, αλλά και την τίμια κάρα της Αγίας Υπομονής που φυλάσσεται εκεί.

 

Το άφθαρτο λείψανο του Αγίου φυλάσσεται καλυμμένο με ράσο σε λάρνακα, στο σπήλαιο που βρέθηκε το 1904.

Ο Βίος του Αγίου
O Άγιος Πατάπιος γεννήθηκε τον 4ο μ.Χ. αιώνα, στη Θήβα της Αιγύπτου από πλούσιους και ευσεβείς γονείς, οι οποίοι τον γαλούχησαν με χριστιανικές αρχές. Από μικρή ηλικία ακολούθησε ασκητική ζωή και όταν οι γονείς του πέθαναν, διαμοίρασε τα υπάρχοντά του και αποσύρθηκε στην έρημο για να μονάσει. Η φήμη του μάλιστα γρήγορα εξαπλώθηκε, καθώς ο ίδιος καθοδηγούσε πολλούς ανθρώπους πνευματικά, αφού πολλοί οδοιπόροι περνούσαν από το κελί του για βοήθεια και ανάπαυση.

Έτσι εκμεταλλευόταν την ευκαιρία και δίδασκε στους οδοιπόρους τα χριστιανικά γράμματα, δίνοντας παράλληλα και χρήσιμες πνευματικές συμβουλές. Αργότερα, υποχρεώθηκε να μετακινηθεί στην Κωνσταντινούπολη, εξ αιτίας του ότι ο ίδιος δεν έβρισκε πια ησυχία στην έρημο. Έτσι έθεσε ως στόχο να μείνει άγνωστος ανάμεσα στο πλήθος, με αποτέλεσμα να δημιουργήσει κάποιο ησυχαστήριο για να διαμείνει. Εκεί γνωρίζει άλλους δύο ασκητές, τον Βάρα και τον Ραβουλά, δημιουργώντας αδελφότητα. Ο Άγιος Βάρας ίδρυσε το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη (του Τιμίου Προδρόμου) της Πέτρας. Ο Άγιος Ραβουλάς ασκήτεψε κοντά στην πύλη του Ρωμανού. Το μέρος στο οποίο ασκήτεψε ο Άγιος Πατάπιος είναι η σημερινή τοποθεσία των Βλαχερνών. Εκεί ίδρυσε τη Μονή των Αιγυπτίων και συνέχισε την διδασκαλία του, όπου σύμφωνα με το συναξαριστή του έφτασε σε τέτοια ύψη αγιότητας, που έγινε θαυματουργός, θεραπεύοντας πολλούς ασθενείς. Εκεί και εκοιμήθη σε βαθύ γήρας.

 

 

Η μεταφορά των λειψάνων
Μετά την καταστροφή της μονής των Αιγυπτίων το 536 μ.Χ., πιθανός ο πνευματικός του αδελφός Άγιος Βάρας, μετέφερε το λείψανο του Αγίου στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη (του τιμίου Προδρόμου) της Πέτρας. Το μοναστήρι αυτό ήταν υπό την προστασία της βασιλικής οικογένειας του Βυζαντίου, των Παλαιολόγων και ιδίως της βασίλισσας Αυγούστας Ελένης Παλαιολόγου, μητέρας του τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου (η οποία αργότερα έγινε η Αγία Υπομονή).
Το σκήνωμα του αγίου σύμφωνα με τον Συμεών το Μεταφραστή μέχρι τον 10ο αιώνα παρέμενε στην πόλη, ενώ κατά τον Ανδρέα Κρήτης ήταν άφθαρτο. Μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς το 1453, ο ανεψιός της Αγίας Υπομονής, Αγγελής Νοταράς, συγγενής των αυτοκρατόρων Παλαιολόγων, προκειμένου να προστατεύσει τα λείψανα του Αγίου Παταπίου από τους Οθωμανούς, τα μετέφερε στο βουνό Γεράνεια κοντά στην πόλη Θέρμαι (Λουτράκι) όπου έκρυψε το λείψανο σε ένα σπήλαιο.
Το σκήνωμά του τελικώς βρέθηκε έπειτα από αιώνες από ντόπιους κατοίκους του Λουτρακίου το 1904 στο σπήλαιο στο όρος Γεράνεια σε ναΐδριο που έφερε το όνομά του. Η εκκλησία έδωσε άδεια σε έναν ιερέα από το Λουτράκι, τον πατέρα Κωνσταντίνο Σουσάνη, να πάρει το λείψανο του Αγίου Παταπίου και να το διατηρήσει στο σπίτι του για να το κρατήσει μακριά από τους βανδάλους.

Το μοναστήρι
Το 1952 ο Πατέρας Νεκτάριος Μαρμαρινός, ιερέας στον Συνοικισμό της Κορίνθου, ίδρυσε γυναικείο μοναστήρι, την Ιερά Μονή Αγίου Παταπίου Λουτρακίου, στο σπήλαιο που βρέθηκε το σκήνωμα του αγίου, όπου επανατοποθετήθηκε το σκήνωμα του Αγίου σε λάρνακα. Το μοναστήρι βρίσκεται σε  ύψος 650 μέτρων γιαυτό και έχει καταπληκτική θέα προς την θάλασσα και το Λουτράκι. Σήμερα φιλοξενεί σχεδόν 40 καλόγριες.
Στη μονή του Αγίου Παταπίου καθώς εισερχόμαστε συναντάμε την εκκλησία της κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίας). Το σπήλαιο του Αγίου Παταπίου είναι δίπλα από την εκκλησία της Παναγίας. Εκεί φυλάσσεται σε λάρνακα το λείψανό του, καλυμμένο με ράσο (το ράσο αυτό αλλάζει κάθε χρόνο στην εορτή του).

 

 Η μοναδική θέα του Λουτρακίου από την Ιερά Μονή.

 

Εκτός από τη μονή Αγίου Παταπίου στο Λουτράκι, υπάρχουν και άλλες στη μνήμη του Αγίου σε όλη την Ελλάδα. Ένα τέτοιο γραφικό εκκλησάκι, στη μνήμη του Αγίου, βρίσκεται στην Ελαφόνησο Λακωνίας. Μάλιστα, σύμφωνα με μαρτυρίες, ο ίδιος ο Άγιος εμφανίστηκε στο όνειρο πιστής και ζήτησε να ανοικοδομηθεί στο συγκεκριμένο σημείο εκκλησάκι, καθώς σε ένα από τα ταξίδια του, λόγω κακοκαιρίας, αναγκάστηκε να διανυκτερεύσει για κάποιες ημέρες στο συγκεκριμένο σημείο του νησιού.

Εορτάζουμε τη μνήμη του Οσίου Παταπίου στις 8 Δεκεμβρίου